Хамрын мэс заслын түүх ⑨-2 — Хийхээс илүү гаргаж авах нь илүү хэцүү

Тавдугаар хэсэгт би зуун жилийн өмнөх Европын парафин тарилгын түүхийг хуваалцсан билээ.

Шингэрүүлсэн парафиныг намхан хамрын нурууг өндөрлөхийн тулд арьсан дор тарьдаг байсан ч энэ нь эд эсэд бөөгнөрөл үүсгэж, үрэвсэл дагуулснаар эцэстээ энэ аргыг хэрэглэхээ больсон юм.

Энэ нь алс холын улсын эртний түүх мэт сонсогдож болох ч үүнтэй төстэй зүйл Солонгост ч мөн удаан хугацааны турш үргэлжилсэн байдаг.

Хүмүүс эмнэлгийн бус газарт тодорхойгүй бодис шахуулж, улмаар арав болон түүнээс олон жилийн дараа тэдгээрийг авахуулахаар эмнэлэгт ханддаг байв.

Намайг их сургуулийн эмнэлэгт ажиллаж байх үед мэс засалч эмчийн хувиар ийм төрлийн мэс заслыг олон удаа хийх шаардлага гарч байсан бөгөөд тэр үед ойлгож мэдсэн нэгэн зүйл бий.

Бодисыг оруулахад хэдхэн минут л хангалттай. Харин буцааж гаргаж авахад маш их цаг хугацаа шаардагддаг. Тэгээд ч эд эрхтэн анх байсан шигээ хэвэндээ бүрэн ордоггүй.

Шингэн эсвэл хагас шингэн хэлбэрээр таригдсан бодис нь эдийн давхаргууд дундуур нэвчдэг тул тодорхой зааг хязгаартай бөөгнөрөл хэлбэрээр үлддэггүй.

Хаана нь гадны биет дуусаж, хаанаас нь хүний өөрийн эд эхэлж байгааг нүдээр ялгах аргагүй нөхцөл байдалд хүрдэг.

Тиймээс ийм төрлийн мэс засал нь хоёр зүйлийг нэгэн зэрэг шийдвэрлэхийг шаарддаг.

Хэр их хэмжээгээр гаргаж авах, мөн хаана зогсох вэ гэдэг юм. Хэрэв өчүүхэн ч үлдэгдэлгүй бүгдийг нь авах гэж хичээгээд эрүүл эдээ хамт алдвал тэр хэсгийг дахин нөхөх боломжгүй болно.

Энэ нь ч гадны биет авах хүсэлтүүд бидний ажлын салшгүй нэг хэсэг байдгийн учир шалтгаан юм.

Сүүлийн үед хамгийн түгээмэл тохиолдож буй тохиолдол бол хамарт хийлгэсэн утас юм.

Зүсэлт хийлгүйгээр хамрын нуруугаа өндөрлөх зорилгоор энэхүү ажилбарыг хийлгэсэн хүмүүс хожим нь утас тэмтрэгдэх, гэрэлтэж харагдах, эсвэл үрэвссэн гэх шалтгаанаар ирдэг.

Утас авах ажилбар ч мөн адил зарчмаар хийгддэг. Утас хамрын эдэд байрших явцдаа өөрийн эргэн тойронд сорвижилтын холбогч эд үүсгэдэг.

Тиймээс утсыг анх орсон чиглэлийнх нь дагуу зүгээр л татаад гаргачих боломжгүй юм.

Утас аль давхаргад, ямар чиглэлтэй байрласан, хичнээн жил өнгөрсөн, ямар төрлийн утас вэ гэдгээс хамаарч мэс заслын арга барил бүхэлдээ өөрчлөгддөг.

Үнэнийг хэлэхэд энэ мэс засал нь хамар шинээр хийхээс хамаагүй илүү хугацаа шаарддаг бөгөөд илүү хүнд төвөгтэй байдаг.

Учир нь та бусдын бий болгосон нөхцөл байдлаас ажлаа эхлүүлж байгаа хэрэг юм. Ямар материалыг хэрхэн хийсэн бэ гэдгийг ихэнхдээ зөвхөн нээж үзсэний дараа л мэддэг.

Тийм ч учраас би зөвлөгөө өгөхдөө энэ үгийг олонтаа хэлдэг.

Зөвхөн буцааж засварлаж болохуйц зүйлийг л хийлгэ.

Хамрын мэс заслын түүхийн зуун жилд хамгийн өндөр төлөөс шаардсан аргууд нь үргэлж хялбар шийдэл амласан аргууд байсан.

Парафин тийм байсан. Үйлдвэрийн силикон тийм байсан. Мөн нэрийг нь хэн ч мэдэхгүй олон тооны тарьдаг бодисууд ч бүгд өвчтөнүүдэд зовлон шаналал авчирсан.

Биед оруулах үеийн хялбар байдал болон буцааж гаргах үеийн хүндрэл бэрхшээл нь үргэлж урвуу хамааралтай байсаар ирсэн.

Одоо шинээр гарч ирж буй аргуудад ч би энэ л шалгуураар ханддаг.

Хэрэв дараа нь ямар нэгэн асуудал үүсвэл үүнийг буцааж гаргаж авч чадах уу? Гаргаж авсан тохиолдолд хамар хуучин хэвэндээ орж чадах уу?

Энэ хоёр асуултад хариулж чадахгүй тийм аргыг би хэзээ ч санал болгодоггүй.