Хамрын мэс заслын түүх ⑪ — Бид ер нь яагаад хамраа өөрчлөх болов

Энэ бол энэхүү цувралын бичихэд хамгийн хэцүү хэсэг юм. Учир нь би өөрөө үүний дунд байгаа билээ.

Солонгос улсыг хүн амтай нь харьцуулахад гоо сайхны мэс засал маш их хийгддэг орон гэж олонтаа дурддаг. Тэдгээр мэс заслуудын дотроос хамар нь нүдний хамт хамгийн түгээмэл нь байдаг.

Үүний талаар ихэвчлэн хоёр тайлбар яригддаг. Нэг нь "Солонгос эмч нар чадварлаг болохоор". Нөгөө нь "гадаад үзэмжинд хэт автсанаас болоод" гэх тайлбар юм.

Миний бодлоор аль аль нь хагас зөв юм.

Ур чадвар бол шалтгаан нь биш, үр дүн нь байсан

Солонгосын хамрын мэс заслын техник нарийсан хөгжсөн нь үнэн. Гэвч техник нь эхэлж гарч ирээд эрэлтийг үүсгэсэн хэрэг биш юм. Дараалал нь харин ч эсрэгээрээ байв.

Мэс заслын тоо олон болох тусам мэс засалчийн туршлага хуримтлагдаж, хүнд тохиолдлууд цугларч, тэдгээрийг шийдвэрлэх арга барилууд улам нарийсдаг.

Давтан хагалгаа олон хийгдэх тусам давтан хагалгааны техник хөгждөг. Солонгосын хамрын мэс заслын техникийн хуримтлал нь ихээхэн хэмжээгээр эрэлтийн үр дүн юм.

Тиймээс "бид сайн чаддаг болохоор олноор нь хийдэг" гэдэг нь шалтгаан ба үр дагаврыг бараг л урвуу эргүүлж буй хэрэг юм. Асуулт хэвээр үлдэнэ. Яагаад тийм олон хүн хамраа өөрчлөхийг хүссэн юм бэ?

Царай нь нэгэн төрлийн нөөц болсон нийгэм

Эндээс цааш энэ нь магадгүй анагаах ухааны биш, харин нийгмийн шинжтэй асуулт байх.

Солонгос бол маш богино хугацаанд шахагдан хөгжсөн нийгэм юм. Үе хоорондын ялгаа их, хувь хүн өөрийгөө дээшлүүлж дэвших хүлээлт хүчтэй, үүний зэрэгцээ өрсөлдөөн ч ширүүн байв.

Ийм нийгэмд хүмүүс өөрт байгаа бүхий л нөөцийг дайчилдаг. Боловсрол, мэргэжлийн үнэмлэх, хэлний оноо. Гадаад үзэмж ч мөн энэ жагсаалтад орсон юм.

Удаан хугацааны турш анкет дээр цээж зураг хавсаргадаг байв. Ажлын ярилцлага дээр төрүүлж буй сэтгэгдлийн талаар онцолж ярьдаг байлаа.

Үйлчилгээний ажилд авахдаа гадаад төрхийг нөхцөл болгон бичих ч тохиолдол байсан. Гадаад үзэмжийг хувийн таашаал бус харин нэгэн төрлийн шалгуур үзүүлэлт хэмээн үздэг байсан үе гарцаагүй байсан.

Ийм нийгэмд гоо сайхны мэс засал нь хувийн их зан, хийрхэл биш, харин оновчтой сонголт болдог. Би зөвлөгөө өгөх үеэр үүнийг үнэхээр сонсдог.

“Үнэндээ би өөрийгөө дажгүй л харагддаг гэж боддог... гэвч эргэн тойрныхон маань намайг нэг л тиймэрхүү сэтгэгдэл төрүүлж байна гэж байнга хэлдэг.”

Та үүнийг нэг хүний хийрхэл гэж үзэх үү? Миний зогсож буй байр сууринаас, үүнийг олонтоо сонсдог хүний хувьд энэ надад огт тийм сонсогддоггүй.

Долдугаар хэсэг энд дахин давтагдаж байна

Долдугаар хэсэгт би Жак Жозефийн (Jacques Joseph) түүхийг өгүүлсэн билээ.

ХХ зууны эхэн үеийн Берлинд хамрын хэлбэрийг Еврей хүнийг таних тэмдэг гэж үздэг байсан бөгөөд хүмүүс тэрхүү харцнаас зугтахын тулд мэс засалд ордог байв.

Тэр үед миний тавьсан нэг асуулт байсан. Өөрчлөгдөх ёстой байсан зүйл нь хамар байсан уу, эсвэл бусдын харах харц байсан уу?

Зуун жилийн дараа яг ижил асуулт Солонгост давтагдаж байна. Юугаар тэмдэглэгдэж байгаа нь өөрчлөгдсөн боловч бүтэц нь ижил хэвээр байна.

Нийгэм тодорхой нэг гадаад төрхөнд утга учир нааж, хувь хүн тэрхүү утгыг үүрч, харин анагаах ухаан тэдний өмнөөс үүнийг нь шийдэж өгч байна.

Энд миний чин үнэнээ хэлэх ёстой нэг хэсэг бий. Би яг тэр хүрээн дотор, түүний хамгийн урд эгнээнд ажилладаг.

Хүмүүсийн харах харц өөрчлөгдөх ёстой гэж ярьдаг атлаа, тэр харцыг тэсвэрлэхэд бэрх хүмүүсийн хамарт мэс засал хийж амьжиргаагаа залгуулдаг. Энэ зөрчлийг би яаж ч чадна гэж худлаа хэлэхгүй.

Тэгвэл юу хийж чадах вэ

Гэсэн ч өөрийн зогсож буй байр сууринаас юу ч хийж чадахгүй гэж бодохгүй байна.

Нэгдүгээрт, мэс засал бол хүн бүрийн хувьд гарц биш гэдгийг хэлэх. Зөвлөгөө өгөх явцад мэс засал хийлгэх шаардлагагүй гэж үзвэл би шууд хэлдэг. Энэ нь сүржин итгэл үнэмшил гэхээсээ илүүтэй, үүнийг хэлж чадахгүй эмч болбол би юу хийж байгаагаа өөрөө ч тайлбарлаж чадахаа болих учраас тэр юм.

Хоёрдугаарт, өөрчилж болохгүй зүйлийг өөрчилж болно гэж хэлэхгүй байх. Ихэнх тохиолдолд хамар зассанаар амьдрал өөрчлөгддөггүй. Мэс заслын шийдэж чадах зүйл зөвхөн хамарт л дуусна. Үүнээс илүүг хүлээж ирсэн хүн бүрд үүнийг заавал хэлж өгөх ёстой.

Гуравдугаарт, буцааж болох сонголтыг санал болгох. Энэ нь миний өмнөх хэсгүүдэд дахин дахин давтсан зүйл юм.

Төгсгөлд нь

Солонгосын хамрын мэс засал дэлхийн түвшнийх болсон гэж ярихыг сонсох надад нэг их бахдалтай санагддаггүй. Учир нь энэ өгүүлбэр хүмүүсийг яагаад ийм болсныг асуухад саад болдог.

Техникийн хуримтлал бол бахархах зүйл мөн. Гэвч тэр хуримтлалын цаана царай зүснээсээ болж шаналж байсан тоо томшгүй олон хүний цаг хугацаа оршиж буй.

Сушрута хамар сэргээж өгсөн шалтгаан, Жозеф мэс засал хийх зуураа сэтгэл зүйн нөлөөний талаар ярьж байсан шалтгаан эцсийн дүндээ нэг л газарт уулздаг.

Хүн ертөнцийн өмнө нүүр царайгаараа гарч зогсдог. Хэдий шударга бус байлаа ч одоо яг тэнд зогсож байгаа хүний хувьд энэ бол бодит байдал юм.

Эмч хүний хийж чадах зүйл магадгүй энэ л байх: энэ бодит байдлыг үл тоомсорлохгүй байх, тэгсэн атлаа энэ нь бүх зүйл биш гэдгийг тэдэнд хэлж өгөх явдал юм.